Kitaplar
İsmet Galip YOLCUOĞLU. Türkiye’de Çocuk Sorunu ve Çocuk Yetiştirme, Nobel Akademik Yayıncılık, İstanbul:2012.
Çocuk yetiştirme konusuyla ilgili okuduğum yüzlerce kitapta bir eksikliği gözlemledim. Bu yaşamsal konuyla ilgili eksikliği belirlememde, mesleğim olan sosyal hizmetin eklektik yaklaşımı yolumu aydınlattı. Anne babalara, anahtar teslim 5 derste, 10 derste “çocuk yetiştirmenin sihirli formülleri”ni verme iddiası, bilimsel temelden uzak ve sığ bir kavrayışı ifade etmektedir. Çocuk yetiştirmeyi bir “bağımlı değişken” olarak düşünürsek, özellikle ülkemizin sosyoekonomik sorunları kıskacında, ebeveynlerin iyilik hali, aile işlevselliği, alt beynimizin yaşamsal önemi, ülkedeki eğitim sisteminin yapısı ve en önemlisi de çocukların sağlıklı bireyler olarak yetişmesini güçleştiren yapısal etmenler gibi konular çok önemli “bağımsız değişkenler” olarak karşımıza çıkmaktadır. Çocuk yetiştirme açısından çocuğa dayatılan başarılı olmak, çok para kazanmak, çok iyi bölümlerde üniversite okumak, iyi bir işe girmek hedefleri, büyük ölçüde bireyselliği öne çıkartan ve başkalarıyla dayanışmayı, diğerlerinin dertleriyle hemhal olmayı ihmal eden, kapitalist girişimci insan modelini dayatıyor. Bu yüzeysel bakış açısı, insanın en önemli özelliği olan sosyal varlık olma ve başkalarıyla yaşama koşullarına uyum sağlama özelliğini yok sayıyor. İnsanın insanla yaşadığı ve gerçekliği, toplumsal yaşam niteliği bu bağlamda ortaya konulabilir. Nitekim Hegel, “İnsan, kendi çağının çocuğudur.” derken, bireylerin; kendi dönemlerinin sosyal, ekonomik, eğitsel ve tarihsel koşulları içinde yetiştiğini vurgulamıştır. Bu nedenlerle “çocuk yetiştirme”, sadece çocukla ve anne babayla sınırlı bir süreç olmaktan öte, çok farklı psikososyal ve sosyoekonomik dinamikleri olan, karmaşık, çok sistemli bakış açısı ve kavrayışı gerektiren bir olgudur.
Bu çalışmada, sağlıklı ve humanist düşünebilen, diğerkamlık duygusu gelişmiş, duygusal zekâsıyla alt beynini daha etkili kullanabilen bireyler olabilmenin ipuçları ile çocukluk yaşantılarının önemi bir kez daha vurgulanmaya çalışılmıştır. Diğer taraftan sadece kendi bir iki çocuğumuzu iyi yetiştirmekle, ülkemizdeki çocuk sorununu halledemeyeceğimiz ve risk altında yaşayan tüm çocuklarımızın etkili biçimde korunması, sağlıklı bir toplum hedefine ulaşılabilmesi bakımından öne çıkartılmıştır. Çünkü bakmaya kıyamadığımız, dünyanın en değerli varlığı olarak gördüğümüz çocuklarımız, bakım, ilgi, sevgi görmemiş, yeterince desteklenmemiş, örselenmiş yaşıtlarıyla, yarının dünyasında karşı karşıya geleceklerdir.
Kızlarımdan Mektuplar: Bir Yetiştirme Yurdu Öyküsü
Dr. İsmet Galip YOLCUOĞLU
SABEV Yayınları, Sosyal Çalışma Dizisi: 19, Yayın No: 23
(YENİLENMİŞ 2. BASKISI YAKINDA ÇIKACAKTIR)
Bahçelievler Atatürk Kız Yetiştirme Yurdu’nda 11 yıl müdürlük yapan İsmet Yolcuoğlu, o yılları tecrübelerini ve en mühimi ona ‘Baba’ diyen kızların yolladığı mektupları, bir kitapta topladı.
İstanbul Bahçelievler Atatürk Kız Yetiştirme Yurdu’nda 11 yıl müdür olarak görev yaptı İsmet Galip Yolcuoğlu… Binlerce anı biriktirdi bu yıllar boyunca. Evinde iki, yurtta ise yüzlerce kızın babası oldu. Ve yaşadıklarını, gördüklerini bir kitapta toplamaya karar verdi en sonunda… Duygu yüklü kitabın en vurucu kısmı ise “Babacığım” diye başlayan mektuplar oldu hiç şüphesiz. İsmet Yolcuoğlu’nun, sosyal hizmetler kurumundaki deneyimlerini aktardığı kitabın adı “Kızlarımdan Mektuplar”… Müdür babaya gönderilen mektuplar, yurttan ayrılan kızların duygularını ve hasretini anlatıyor. Kitabın satırlarında; okulu bitirip iş hayatına atılmış, evlenip çoluk çocuğa karışmış onlarca yurt çocuğunun acısı, özlemi, anıları var… Kimi, hayata zamansız veda eden annesinin özlemini taşıyor, kimi ise hayatta olduğu halde sevgi göremediği ailesinin bıraktığı yaraları taşıyor… Kızların ‘müdür babalarına’ yazdıkları mektupların her biri ise yaşanmış bir acının, bir özlemin izlerini taşıyor. Ve tabi Yolcuoğlu’na duyulan baba sevgisinin…
‘Baba Evi Gibisi Yok’
Örneğin yıllar önce yurttan ayrılan ve devlet memuru olan 22 yaşındaki Elvan, şöyle diyor mektubunda: “Bahçelievler Kız Yurdu! Burayı ve müdür babamızı anlatmak öyle zor ki… Burada 7 yılım geçti. İyi kötü herşeyi burada öğendim. Evlendim ve bir yaşında çocuğum var. Ama burayı öyle çok özlüyorum ki… Hiçbir ev baba evi gibi olmuyor.” Eski yurt sakinlerinden Gülayşe ise kendi babasından göremediği sevgiyi Müdür Babası’nda bulduğunu anlatıyor: “Siz, bu yurtta, bütün kızların babası oldunuz. Benim de bir babam vardı. Ondan istediğim sıcak bir gülümseme ve sevgiydi. Ama o yuvamızın dağılmasına sebep oldu. Ben o gülümsemeyi sizde gördüm.” Tuğra isimli kızın satırlarında tasvir ettiği yuva hasreti ise yürekleri burkan cinsten: “Hep kendimize ait bir ev, herkesin bir arada toplanıp hoş sohbetlerin yapıldığı akşam yemekleri olsun istedim. Hâlâ Ramazan’da sokaktan geçerken ışığı yanan bir evde herkesin masada oturup ezanı beklemesi burkar beni. Evim olsun istiyorum… Ve kardeşlerimle oturup onlarla biraz da hayatın şeker kısmından yemek istiyorum…”
Kızlarından gelen yüzlerce mektubu kitaplaştırmaya, öz kızlarının teşvikiyle karar vermiş İsmet Galip Yolcuoğlu. Kitabın adını koyarken ise Emre Kongar’ın ‘Kızlarıma Mektuplar’ adlı kitabından esinlenmiş. Kızları çok iyi anlıyor çünkü o da 5 yaşında babasını kaybetmiş. Babasız büyümenin kendisinde bıraktığı izlere de yer verdiği kitabında şöyle diyor Yolcuoğlu: “40 yıllık yaşamının yarısından çoğunu başkalarının eğitimine adamış biri olarak, hep iyi bir baba olmak istemiştim. Ve işte bu öykü, böyle bir çabadan doğdu.”
Mesut Altan. Sabah. 08.09.2009.
İnsana Hizmet Veren Kurumlarda Toplam Kalite Yönetimi
(Mart 2001)
Dr. İsmet Galip Yolcuoğlu
(Baskısı Tükenmiştir)
Bu çalışma Türkiye’de hizmet sektöründe bulunan kurumların TKY’ne geçme çabalarına temel olacak, yol gösterecek ve motivasyon yükseltecek bir araştırmadır. Kuramsal modeli ve araştırma sonuçları, örgüt liderlerine yol gösterici olacaktır.
Mesleğine ve çalıştığı kuruma gönül vermiş, SHÇEK’de genç yönetici olarak başarılı olmuş değerli insan, bilim adamı ve öğrencim İsmet Galip YOLCUOĞLU’nu bu çalışmasından dolayı kutluyorum. 22.03.2001
Doç Dr. İbrahim CILGA
Hacettepe Üniversitesi- Sosyal Hizmet Anabilim Dalı